Sposoby wykorzystania pomocy terapeutycznej SER Z DZIURAMI

Zabawa1

Dorosły określa, jakiego kształtu i wielkości wybiera dziurkę, dziecko szuka odpowiedniej myszki i wspólnie dopasowują ją do odpowiedniego otworu. Dodatkowo możemy powiedzieć dziecku, czy myszka wystawia z kostki ogon czy głowę.

Kiedy dziecko utrwali sobie kształty i wielkości to ono może wyznaczać dorosłemu kolejność wygryzania dziurek. Żeby sprawdzić dziecko czy dobrze określa to czego chce abyśmy szukali, możemy je poprosić, aby nam pomogło i jeszcze pokazało na kostce określony przez siebie otwór.

Zabawa2

Aby zabawa była atrakcyjniejsza możemy wymyślić opowiadanie o 8 głodnych myszkach ubranych w spódnice różnych kształtów, które szukały wejścia do kostki sera. Dziecko jest konkretną myszką i kieruje nią wg polecenia osoby dorosłej.

Przykładowe opowiadanie:

Osiem głodnych myszek poczuło, że gdzieś w pobliżu jest coś pysznego, pachnącego, żółtego…, że gdzieś w pobliżu jest  ser. Żeby go ugryźć każda myszka musiała znaleźć odpowiedni dla siebie kawałek. Pierwsza poszła myszka w spódnicy w kształcie dużego koła, weszła do kwadratowej dziurki, ale to nie był jej kawałek, weszła do trójkątnej dziurki, ale to też nie był jej kawałek, znalazła dziurkę, która miała 5 ostrych kątów (dziecko może policzyć), ale to też nie był jej kawałek. W końcu znalazło koło. Uff powiedziała myszka i zjadła swój pyszny kawałek. Opowiadanie kontynuujemy do czasu, aż ostatnia myszka znajdzie dla siebie kawałek sera.

Zabawa 3

Utrwalanie określeń opisujących stosunki przestrzenne.

Sadzamy konkretną myszkę w wymienionym miejscu.

Kwadratowa myszka siada na kostce. Trójkątna myszka chowa się za kostką itp.

Polecenie można zmieniać , np.: posadź tę myszkę z lewej strony, a te myszki z tyłu kostki itp.